Kalbin de alıcıları,dilin iletişim yeteneği olduğu gibi verici sinyallari vardır;güzel bir söz, alıcılara dokununca insanın kalbi kıpır kıpır kıpırdar, güç ve kuvvet kazanır, gençleşir, dilin kaba ve sert darbelerine muhatap olursa yara alır, üzülür, ritmi bozulur, hızlı hızlı çarpmaya başlar, kriz gibi belki de onulmaz tahribat yapar! 
 

Güzellikten nasipsizlerin sözleri de davranışları gibi kabadır, arızalar hep de böyleleri yüzünden çıkar. Güzel söz sanattır, sanat sahibi kişi, eserini, alımlı, güzel desenlerle, sözlerlerini zarif ve yapıcı kelimelerle yerli yerine oturtur. Sanatkâr insanlar, güzel konuşur, güzel sözler söylerler, değilse sanatı olgunlaşmamış ya da olgunlaştıramamıştır. Hazret-i İsa, hırsızlık yaptığını gördüğü kişiye "Hırsızlık mı yaptın?" deyince adamın;"Asla! Kendisinden başka ilah olmayan Allah'a yemin ederim ki hırsızlık yapmadım!" demesi üzerine Hz. İsa;"Allah'a inandım, gözlerimi yalanladım demiştir*. Hz. İsa, Allah’ı şahit tutuğu için kişiyi yalanlamamamıştır! 
 

Yüce Allah, Peygamberine, insanları Allah'ın yoluna davet ederken güzel ve öğüt verici sözler kullanmasını, kendisi ile tartışanlara karşı da çok güzel ve kırıcı olmayan bir uslüp kullanmasını * bildirmiştir.
 

Kalp manen ölürse insanlık da ölür yani alıcıları, vericileri zarar görmüş olur, kalbin iletişimi kesilir, ne kalbe ulaşılabilir ne de o kalp ulaştırabilir! İletişim alamayan dil başıboşlaşır, kontrolden çıkar, kabalaşır;kırar, döker. Sağlam kalp ilaç gibidir, birçoklarına şifa olur, hastalıklı kalp, gönderdiği sinyallerle etrafı incitir, tahrip eder, kendisini koruyamayanları da hasta eder.
 

Şu zamanda, huzursuzluktan beslenen birçok insan vardır ki bunlar, iletişim hatlarını koparmışlardır, bunların kalbleri ve dilleri hastalıklıdır, bunlar ya kendilerini tedavi edecekler ya da kendilerini düzeltene kadar bunlardan uzak durulacaktır yani toplum bunları dışlayacaktır ki bu da bir yöntemdir. Bunu yapmayanlar, yapamayanlar zarar göreceklerdir.
 

Biliyor musunuz, toplum olarak sosyal yapımızda böyle bir hastalık vardır.

*Hadis-Ebu Hureyre-Buhari
*Nahl 125