NASIL BİR İNSAN

Bugüne kadarki süreçte yaşayan insan sayısı nedir acaba? 100 milyar? 500 milyar? 1 trilyon? Aslında bu sayıdan daha önemlisi var. Yani nicelikten daha önemlisi: Nitelik.

Merak, şans, yetenek, zeka… İlk akla gelenler bunlar aslında ama bütün bunları anlamlı ve değerli kılan, insana işe koyulma kararı verdirten bir temel unsur var: ÖZ SAYGI.  Bu, adeta vücuda alınması hayati önem taşıyan bir vitamin gibi gerekli bir yer tutuyor insan yaşamında. Öz saygısı eksik insan başta kendini sevemiyor, kendinden memnun ya da mutlu olamıyor. Bu da beraberinde en yakınlarından başlayarak çevresini içten bir şekilde sevememesine yol açıyor. Kendisine saygısı olmadığı veya bu saygıda eksiklik olduğu için hayatına bir değer katamıyor, bir anlam yükleyemiyor. Okumuyor, merak etmiyor, araştırmıyor, öğrenmiyor, daha da kötüsü kendisini ve bu yaşamdaki yerini anlamlandırmaya çalışmıyor. Bu da yine etrafındakilere karşı gerçek bir saygı duyamaması sonucunu doğuruyor. Gerçekten değer veremiyor herhangi bir canlıya. Verir görünüyor ama bunun göstermelik bir değerden ibaret olduğunu, bunu angarya bir talimatmışçasına üstünkörü yerine getirdiğini göremiyor.

Bu öğrenme ve öğretme, anlama ve anlatma tutkusu ise bir yerde ürün vermeye başlıyor. "Kendisi, ailesi, çevresi, kenti, ülkesi, insanlık için değer üretmeye çalışan birey" şeklinde ortaya çıkıyor bu ürün. Buradan belki ortaya Aynştayn çıkıyor, Dali çıkıyor, öğrencilerini akıllı ve vicdanlı insanlar olarak yetiştirmeye çalışan öğretmen çıkıyor, hastasına en iyi şekilde yardımcı olmak isteyen doktor çıkıyor, işini hakkıyla yapan usta çıkıyor, kendine verilen sorumluluğun bilinciyle karar veren yönetici çıkıyor, elini önce vicdanına koyup sonra havaya kaldıran vekil çıkıyor, İlber Ortaylı, Nuri Bilge Ceylan çıkıyor, Mozart, Da Vinci, Florence Nightingale, Harper Lee, Yaşar Kemal, Uğur Mumcu çıkıyor, Atatürk çıkıyor…