Kahramanmaraş"ın en renkli simalarından, Tekerek ailesinin saygın insanlarından Ziver Tekerek 73 yaşında hayata gözlerini kapadı.
Ziver Tekerek Ziraat Yüksek Mühendisiydi. Bu kimliği ile
kamuda hizmet verdi. Emekli olmadan önce K.Maraş Belediyesinde Belediye Başkanı
Özel Kalem Müdürü olarak uzun yıllar hizmet vermiştir.
Ziver Tekerek Kahramanmaraş"ta hemen herkesi tanıyan
biriydi. Güler yüzlü, yumuşak konuşma üslubu olan biriydi. Karşılaştığı
insanları ailesiyle tanımaya çalışır, onun kimlerden olduğunu anlayınca
halasını, teyzesini, dayısını, amcasını bilirdi.
Bir kısım insanlar onun bu özelliği için, "Maraş"ın nüfus
idaresi yansa Ziver Tekerek nüfus defterlerini tekrar yazabilir" derdi.
Ziver Tekerek"in bir özelliği de detay bilgilere sahip
olmasıydı
Geleneklerimizi inanılmaz bilir, anlatırdı.
Geleneklerimiz konusunda detayın detayını bilir, hafızasında tutar ve o sevecen
üslubuyla anlatırdı.
Çok eski yıllardan bu yana devam eden dostluğumuz vardı.
Abdülhamid Han Camiine çok koşturduğumdan dolayı bana "hocam" derdi. Bazı
akşamlar Yaşar Pastanesinde bir araya gelirdik. Bizler yaş gurubu olarak Mehmet
Kanbur"a yakındık ve onun geceleri nöbetçi olduğu günlerde pastaneye doluşur
muhabbet ederdik. Ali Fahri Şirikçi, Muammer Kirişçi, Radyocu Arif, Dr. Erdem
Bozkurt, Dr. Mustafa Gezginç, (seyrek de olsa) Dr. Bülent Meşe, Mazman Ali
(Çokuçkun), Halil İbrahim Gül, Kenan Bağdatlı Mehmet Kanbur"un misafirleri
olurduk. Mehmet Kanbur bizlere çay, (tiryakileri için) sigara, çerez, dondurma,
tatlı vs ikramlarında bulunur, bazen da tezgâhı bırakarak sohbetlerimize
katılırdı. Bu sohbetlerde şehrin meseleleri, ülkenin sorunları masaya
yatırılır, herkes aklının erdiği kadar fikir öne sürerdi. Maraş"ın kalbi burada
atar dersek yeridir.
Bu toplantılarda Ziver Tekerek aramızda olursa, çoğu
zaman sohbet gündemini o belirler, o yönlendirirdi diyebilirim.
Yukarıda yazdık, çok detay bilgisi vardı. Bir tanesi
şöyle hatırımda kalmış:
Ziver Beyle otomobillerin yaygınlaşmasından önce atla
eşekle ulaşım ve taşıma yaptığımız yıllardan konuşurken atın eşeğin yularından
konuşuyorduk. Yuları şu şekilde anlattı:
-Hocam, yeterli uzunlukta kendiri alırdık. Bir ucunu
açarak tiftiklerdik. Bir süngüç kadar tiftiklediğimiz bu ucunu önce ıslatır
sonra da toprağa belerdik. Toprakta iyice çamur olan bu ucu ayağımızla ileri
geri süre süre ucunu biz gibi inceltir, sonra da kurumaya bırakırdık. Bu
şekilde yapılan yuların o ucu asla açılmazdı. Yani o ucunu düğümlemeye gerek
kalmazdı.
Ziver Tekerek"in Maraş yemeklerine de özel ilgisi vardı.
Maraş yemeklerini en ince ayrıntıları ile bilirdi. Bir gün Maraş, Antep ve Urfa
içli köfteleri arasındaki farkı şöyle anlatmıştı:
-Antep"in içli köftesini ısırdığınız zaman çenenizden
aşağı şıpır şıpır yağlar akar, eğilerek yemek zorunda kalırsınız. Urfa"nın içli
köftesini yerken de o kadar olmasa da yine yağları çenenizden aşağı akar.
Maraş"ın içli köftesini yerken ısırdığınız zaman çenenizden aşağı bir damla yağ
akar ve biraz aşağıda donar, yere damlamaz.
İnanılmaz ayrıntılar
Ziver Tekerek marka insanlarımızdan biridir. Hakkında
kitap yazılacak bir ağabeyimizdir. Bu köşe onu anlatmamıza kâfi gelmez. Mekânı
cennet olsun. Nur içinde yatsın.
Yorum sizin
