Yıl 1950 yi  izleyen yıllar. CHP iktidardan  düşürülmüş, Milli Şef"in(İsmet İnönü) süngüsü kırılmış, CHP"nin baskıcı rejiminin  yerini hür ve demokratik  yönetim  anlayışı  ikame  edilmişti. Ezan-ı Muhammedi orijinal şekliyle minarelerimizden okunur olmuştu. ‘" Vatandaş kapıyı çalmadan gir."" Sloganıyla resmi kurumlarda  insan onuruna önem verilir olmuştu. Bu hürriyet ortamında o gündür, bu gündür bir olayın muhatabıyım nedenini hala anlamış değilim.

     Kahramanmaraş İmam Hatip"in kurucularından  Sandal Hoca"nın yakın mesai arkadaşı Mehmet Saygılı Hoca(Yeşil Hoca) Haydarlı Mahallesi"indeki evinde ,kızlarımızı  karısı Zeynep Hoca, bizlere de kendisi  Kur"an öğretirdi. Demokrat Parti iktidarının ihsas ettiği özgürlük ve demokrasi bütün gerekleriyle çalışıyor. Bir gün apansız  hocamızın evi  basıldı. Polisler pür hiddet hocamıza tehditler yağdırıyor. Ev didik didik arandı. Hocamızın ne kadar  dini yayın eseri  varsa   çuvallara dolduruldu. Getirilen şipşak fotoğraf makinasıyla bizlerin sabıkalı birer bireyler gibi teker teker  resimlerimiz çekildi. Çocuk psikolojisi, korkudan tir tir titriyoruz. Hocamızın da beti benzi sapsarı…Yönetilen sorulara sesi titreyerek cevap veriyor. Sonunda hepimizi bir araya getirip hocamızı da aramıza katarak topluca fotoğrafımızı  çektiler. Kimliğini bilemeyeceğim bir zat, ""Hadi evlerinize gidiniz, bir daha da gelmeyiniz.""  Diyerek bizleri evlerimize gönderdi. Ağlaya, ağlaya evlerimizin yolunu tuttuk. Bu arada  hepimiz okula  da giden öğrencileriz. Ben Atatürk İlkokulu öğrencisiyim. Boş zamanlarımızda ve tatillerde  Kur"an kursuna gidiyoruz. Ben Kur"an okumayı Mehmet Saygılı(Yeşil Hoca) Hocada öğrendim.

     Ben o günün çifte standart uygulamasını  bu gün şu şekilde  yorumluyorum. Mutlaka Kahramanmaraş"ta bürokraside hala CHP zihniyetli memurlar olduğunu, CHP"nin baskıcı uygulamalarını devam ettirmek fikrinde olanlara bağlıyorum. Boşluktan istifade  Demokrat Parti  yönetimini zora sokmak zihniyetiyle hareket edenler olduğu inancındayım. İktidar değişti de ne oldu, biz ülkenin yönetimindeki egemen güçleriz,  bir şey değişmedi imajını  vermek isteyen kadroların eseridir.

     Geçtiğimiz günler yerel gazete haberlerinde bazı özel okulların ve dershanelerin seksen kadar polisle baskına  uğradığı haberini  okuduk. İşin ilginç yanı ben hem özel lise müdürlüğü, hem de üniversiteye yönelik özel yurt müdürlüğü görevlerinde bulundum. Bu baskına uğrayan kurumlarla ayrı kulvarda koşan, muarız rekabet içinde bulunan kurumlardık. Hem özel okullar yasasını ,yönetmeliğini  noktası virgülüne  bildiğimi sanıyorum. Her şeyi  yasayla ,yönetmelikle düzenlenmiş  mevzuatı olan kurumlar. Eğer bu kurumlar bu güne değin illegal eylemlerin içinde olmuşlarsa en başta  denetim müessesi olan  Milli Eğitim Bakanlığını  itham edip görevini savsaklayanları siğaya çekmek gerekir. Milli Eğitim Bakanlığının bakan yetkili müşavir müfettişleri  ne güne durmuşlar.

     Yahut , yukarıda  Demokrat Parti döneminde verdiğim örnekte olduğu gibi, göze girmek isteyen bir bürokratın işgüzarlığı  olabilir. Devlette bir tasfiye hareketi  devam etmektedir. Paralel, maralel diyerek  çekememezliği, kıskançlığı bir kılıfa sokmak için  bu yollara tevessül edilmiş olabilir. Yanlış, yuvarlak uygulamalarla legal olan  bu kurumları illegal hale getirmek yanlış olur.

    Kahramanmaraş"ta genel teemmül çocuklarımızı dejenere olmaktan korumak adına İmam Hatipte okutmak eğilimi vardır. Bu okullar ve dershaneler için de aynı düşünce egemen olmuştur. Bu anlamda çocuk velileri hep memnuniyetlerini ifade etmişlerdir.

    Zaman en müessir ilaçtır. Milli Eğitim Bakanlığı kapatır, on sekiz ay sonra ,Anayasa Mahkemesi açılması kararını verir. Şaşkınlık içindeki vatandaş ne yapacağı konusunda  şaşkınlık işçindedir. Bekleyelim bakalım, ayine-i  devran ne gösterecek…