Sözlükte; cadılık, gözbağcılık, sebebi ve kaynağı gizli durum gibi anlamlara gelen " sihir" kelimesi, gözbağcılık ve hile yoluyla insanları manyetize ederek, tabiat kanunlarına aykırı olaylar ortaya koyma sanatını ifade etmek için kullanılır. Türkçesi "büyü"dür. Sihirde hakkı batıl, batılı hak; hakikati hayal, hayali hakikat gösterme uğrunda oraya konan esrarengiz bir yanıltma çabası vardır.

Sihir kelimesi Kur"an-ı Kerim ve Hadis-i Şeriflerde sihir konusuna temas edilmiş, bir Hadis-i Şerifte büyü yapma yedi büyük günah arasında sayılmıştır. ( Buhari, Müslim, Ebu Davud)

Sihrin belli başlı şu çeşitleri vardır. El çabukluğu ile yapılan sihir. Vapurda giderken sahili hareket ediyor gibi görmeğe benzetilebilir. Bir takım araç ve gereçlerle, cisimlerin kimyasal özelliklerinden yararlanılarak yapılan sihirler. Firavunun sihirbazlarınca yapılan bir kısım sihirler gibi. Cinlerden yardım görerek yapılan sihir. Spritizmcilerin faaliyetleri (ruh çağırma) esasen bu tür sihre dayanır. Yer kuvvetleriyle gök kuvvetlerini karıştırarak meydana getirilen sihirdir. Buna tılsım da denir; insan ruhunun belli eğim, egzersiz ve arıtılmasından sonra gizli şeyleri görebilecek derecede his ve idrakinin artması ve böylece çeşitli varlıklarda tesir icra edilerek yapılan sihirdir. Buna manyetizma, hipnotizma ve fakirizm denir. 

Bütün sihirlerin ortak özelliği ya sırf yalan, hile ve aldatmadan ibaret oluşu veya bazı gerçekleri kötüye kullanarak ortaya koyuşudur. Sihir bir aldatmaca ve gözbağcılıktan ibaret olup Ehl-i sünnet bilginlerinin çoğunluğuna göre ise sihrin gerçek yönü ile etkisi vardır. Fakat Allah Teala"nın dilemesi olmadan sihrin kimseye zararı dokunmaz. Mümine düşen görev, sihirle uğraşmamaktan, sihir yapmaktan uzak durmak ve her türlü kötülüğe karşı Allah"a sığınmaktır.

İslam âlimleri sihri öğrenip öğretmeyi ve sihir yapmayı haram saymış, haramlığını inkâr eden dinden çıkmış ve sihir yapan küfre düşmüştür. En azından büyük günah işlemiştir.