Hurafe, sözlükte saçma, uydurma, anlamsız, boş şey, gerçek olmayan söz, tutarsız düşünce, asılsız inanç ve masal anlamlarına gelir. Terim olarak ise hurafe, hiçbir hakikate dayanmayan, tamamen vehim ve hayalden ibaret olan asılsız, boş ve batıl inanlar ve düşünceler ile bunlara bağlı olarak yapılan davranışları ifade eder. Hurafe aynı zamanda bozulan dinlerden günümüze kadar gelen batıl inanç, garip hikâye ve söylentilerdir. Mitoloji, efsane, esâtîr, küet gibi kelimelerin eş anlamlısı olarak da kullanılmaktadır. Hurafe bidate benzemekte ise de ondan farklıdır.

Halk arasında yaygın olan ve rağbet gören hurafelere şunlar misal gösterilebilir: dünyanın yapısı ve gök cisimlerinin hareketleri ile ilğili hurafeler. Cenaze ve kabirlerle, türbe, mezar, tekke v.b. gibi yerlere mum yakma, çaput (bez) bağlamak, sulara para atma dilek tutma adetleri. İlkel insanlarda görülen ateş-su kültlerinin devamıdır. Merak ve tecessüs duygularının tatmini ile ilgili hurafeler. Bazı zaman dilimlerinin uğursuzluğuna ilişkin hurafeler. Aile hayatıyla ilgili hurafeler.

Modern Hurafecilik: gelecekle ilgili yalanlar düzülmesine ve insanların aldatılarak ümitlendirilmesine, kırgınlık ve düşmanlıkların yetiştirilmesine ve bilgisiz müminlerin tevhid inancından saptırılmasına sebep olan kâhin hezeyanları, falcılık ve benzeri cahiliyet hurafeleridir. İslam dininin haram kıldığı bu gibi işlemler maalesef devrimizde de revaç bulmaktadır. Bu gibi hurafeleri, yabancılardan aldıkları örnekleri geliştirerek hazırladıkları fal köşeleri ile günlük gazeteler, iletişim araçları ve bu konuda çıkarılmaya başlanan özel dergiler giderek yaygınlaşmıştır.

İslam bu işleri hoş görmez. Müslüman bu yalan ve yanlış işlere iltifat etmez, etmemelidir