Fiziki olay, bütün cisimlerin dış yüzeyleri; zaman içinde eskir, yıpranır, güzelliğini ve tazeliğini kaybeder. Akıp giden zaman içinde; hava, güneş, rüzgâr, canlılar o yüzeyi aşındırır, yıpratır, eskitir, tazeliğini, güzelliğini yok eder. Doğası gereği; bazı canlılar da alttan süren yenilenmeyle dış yüzeylerinin güzelliğini biteviye tazeler…

Her şeyin yüzü o kadar önemli olmalı ki dilimizde buna ilişkin onlarca, mecaz örgülü deyim vardır. Söz gelimi; yüzün kesilmesi, yüzüne gül suyu, yüzsüz arsız, yüzün gördüğünden utanması, yiyen yüzün utanması, yüz görümlüğü, yüzün solması, yüzün ağarması, yüzüne gözüne bulaştırmak, yüzden sabunlu suyun akması, yüz vermek, yüz yüze konuşmak, yüzleşmek, yüzünden düşenin bin parça olması, yüz akı olmak vs…

Bu deyimleri, deyişleri daha çoğaltabilirsiniz. Bu konudan esinlenerek, yüzün eskimesi, deyimini güncelliğinden dolayı kullanmak durumundayız. İster istemez bir sanatçı için de bu deyimi kullanmak durumundayız. Söz konusu sanatçı, sanatının zirvesinde, çok popülerdir. Her gün gerek görsel gerekse yazılı medyanın gündeminde boy göstermekte ve hayranlık uyandırmaktadır. Sanatsal etkinliğini daha uzun ömürlü kılmak için, bakarsınız, bilinçli olarak kendini piyasadan soyutlar. Toplumun nabzını iyi tutmuştur. Toplum kendini tutuyor seviyorsa da onu duygusal olarak yorup, bıkkınlık uyandırmadan yavaşça piyasadan çekilir. Araya zaman koyarak, kendini özletir. Bu sayede sanat dünyasındaki etkinliği uzun soluklu olur.

Sanatta olduğu gibi siyasette de aynı durum söz konusudur. Devlet adamı, siyasi her olur olmaz zamanda ortaya çıkıyor, konuşuyor, beyanatlarda bulunuyor… Artık onu sevenlerinin izlemesi zorlaşıyorsa, giderek etkisini ve popülaritesini kayıp eder. Çoğu zaman formasyonlu lider bir laf eder. Ne demek istediği yorumlanır, etkisi aylarca, yıllarca sürer. Edilen o sözde; bir dünya görüşü, bir mesaj, bir ülkü vardır. İnsanları da o doğrultuda şartlandırır, bir mensubiyet yaratır. Kitleleri de peşi sıra sürükler. Ulu orta, biteviye, ha bire ilgili olsun olmasın yapılan tekrarlar yorgunluk yaratır. Mensubiyeti olan insanları, başka lider arayışına sokar. Bir liderde bulunması gereken karizmatik özelliklerden biri de neyi, ne zaman, nerede söyleme yetisinin olmasıdır. Çok laf etmek, çok göz önünde olmak, her şeye müdahil olup karışmak, yetki ve etki sınırını zorlamak lideri yıpratır. Hani bir Arap atasözünde ;""Benim oğlum bina okur, döner döner gene okur…"" deyişindeki gibi çok tekrarlar bıktırır ve usandırır. Sözün inandırıcılığının kaybolmasına neden olur.

Son zamanlarda fikrin kime ait olduğunu bilmiyorum. Belediyemizin icraatlarına ilişkin biteviye tanıtım etkinlikleri afişe ediliyor. Hangi yöne dönseniz; panolarda, ilanlarda, billboardlarda tanıtımın reklâmlarını görüyorsunuz. Yerel gazetelerimizde, televizyondaki söyleşilerde hep aynı konu başlıklı tanıtım haberlerine tanık oluyoruz. Aynı haberler temcit pilavı gibi ısıtılıp, ısıtılıp sunuluyor. Adeta ezber yaptırılıyor.Yapılan hizmetleri inkar etmek nankörlük olur.Çok tekrar da başa kakmak gibidir. .Zaten insanımız bunu yaşıyor. Bunu topluma sunmak, anlatmak zirvedeki insana değil, o kişinim maiyetindeki başkan yardımcısın, birim müdürlerin görevi olmalıdır. Ne kadar iyi niyet taşırsa taşısın, burada, baştaki insanın yüzü eskiyor.

Şunun şurasında yerel seçimlere ne kaldı? Kahramanmaraş büyük şehir statüsüne de kavuştu. Pusuda nice puslu havayı bekleyen kurt politikacılar vardır. Kimseye akıl hocalığı yapmak haddim değil… Ama şimdiden karizmatik nitelikli insanları yanlış taktiklerle yıpratmamak gerekir. Hak sahibine zamanı geldiğinde, etkin olarak, söyleyeceği  şeyler o güne bırakılmalıdır. İşin doğrusu; toplumu yormadan, yüzü eskitmeden, yeni durumu idrak edip ona göre stratejiler çizilmelidir. Yapılan tanıtım etkinliklerin uyandırdığı etkinin de amacına ulaşıp ulaşmadığı konusunda araştırma yapılabilinir.