Gerçeklerden korkanlara bir iyilik yapmak isteyen hayırsever, insaf sahibi insanlar varsa eğer, her şey dağılmadan, insanlık elden gitmeden yapacakları iyiliği bir an önce yapmalarında zaruret vardır. Zamanı geçtikten sonra yapılanlar sadra şifa olmaktan çıkmış olur.

Yalan ve riyanın pis kokusunun ulaşmadığı yer nerede ki kalmadığı gibi, pisliğinin bulaşmayacağı yer de nerede ki kalmayacaktır. Bir davranışın iğrençliği nisbetinde sakındırılması da o derecede şiddetlidir. Yalan ve riya, yani ikiyüzlülük, yani çirkin huyluluk, yani iğrenç davranışlarla ilgili ayet ve hadisleri halen bilmeyen, en azından duymayan kimsenin bulunduğuna ihtimal vermenin şu devirde mümkinatı yoktur. Ne korkunç bir hâl ki; bu illete yakasını kaptıranların birçokları bilebile veya haberdar oldukları halde bu işi yapmaktadırlar! Bu vahim durum karşısında cesareti olan varsa güle, güle korkmasınlar diyemeyeceğim çünkü bu pislik sâri yani bulaşıcı hastalıktan bin beter bir illettir, zararı herkesi kuşatır da farkında olan bile bulunmaz, maazallah!

Bu sözlerden yarası olanlar yarası nispetinde varsın gocunsunlar, idare-i maslahatçılık yapmaktansa bazen can sıkmak iyidir, iyiliktir. Zaten Yüce Makam katında sorumluluktan hiç değilse böylece kurtulmuş olmak için bunları yazıp duruyoruz. Biz de biliriz günü gün etmenin, herkese mavi boncuk dağıtmanın ne demek olduğunu, ancak ikiyüzlülüğün de ne demek olduğunu biliriz!

Her taraf vıcık, vıcık oldu, bu nasıl bir zevksizlik, ne vurdumduymazlık ise; kimsenin kimseye söyleyecek bir sözü de mi kalmadı, kimsenin kimseye merhameti mi kalmadı? Yapılan işlerin birçoğunda, men edilen bu davranışların sırıtan yüzü alenen görüldüğü halde, ?Artık işler böyle oluyor!? diye görüp geçilmeye başlandı. Aslında bu gidişattan başta yöneticiler, ilim adamları, neyin kastedildiğine anlam veremediğim kanaat önderleri(!) herkesten önce rahatsızlıklarını belli etmeleri gerekmez miydi?

Bu yazıları okuyan herkesi bir kısım görmüşlüğüm ve şahitliğimle temin ederim ki; yanlış olduğu kabul edilen tutum ve davranışların çoğu yüz yüze tepki almazken kapalı kapılar ardında kıyasıya eleştirilmekte ve kınanmaktadır. Bu tür davranışlar da riyanın görünmeyen bir başka iğrenç çehresidir. Bir müddet sonra belki bu da bitecek, her şey tamamen olağan görülmeye başlanacaktır!

Sadece, afişlere yazılan kocaman yüzde rakamlarının hemen dibine küçücük harflerle yazılan ???a varan ? ifadesi geldiğimiz bu vahim durumu anlatmaya yeterli olacaktır. Sömürünün baş patronu kapitalist ekonomi taraftarlarının bu hilesine karşı toplumu korumakla görevli olanların, bu görevlerini bile yerine getiremediklerinin somut bir göstergesidir bu. Bu ortamda nefes alıp verenler bu kirli havadan nasıl etkilenmeyeceklerdir şimdi? İşin en berbat tarafı ise arkadan gelen nesle kötü bir miras bırakılıyor olmasıdır.

İş bununla sınırlı değildir elbette; yalan ve riyanın kirletmediği alanı bulmak o kadar zorlaştı ki, itiraz ve ikazda bulunabilecek olanlar da artık tehdit sahasına girmiş bulunmaktadır. Yani açıkçası kocaman toplumlar bir avuç arsızın kuşatması altındadır. Bu yüzden kimsenin neredeki birbirine güveni kalmamıştır/kalmayacaktır.

Her ne pahasına olursa olsun, çetrefil bir ortamda hak ve doğruyu savunmak bile büyük erdemliliktir, onurluluktur. Yanlışa ve haksızlığa pabuç bırakacak kadar bu toplumun gücünü kaybettiğine inanmıyorum, en azından inanmak istemiyorum!