Menü KAHRAMANMARAŞ Yorum Gazetesi
İMRAN KILIÇ

İMRAN KILIÇ

Tarih: 02.10.2014 00:00

Kurbanın Önemi

Facebook Twitter Linked-in

Hem bütün semavi dinlerde kurban kesmek, insanı Allah`a yaklaştıran ve ulaştıran bir ibadet sayılmıştır. Zaten Kurban Allah`a yakınlık manasına gelmektedir.

Hz. Âdem (a.s) zamanından günü-müze kadar devam eden kurban kesme ibadetinden bahseden fakihler "Bundan maksat kan akıtmak (irake-i dem) tır." Demişlerdir. Kurban kesmenin Sünnetteki şekline baktığımızda, bir yönüyle ibadet ola bu ameliyede bir takım sosyal sırlar ve faydalar bulunduğu apaçık ortaya çıkmaktadır.

Kurban kesmekle dinin emrine uyulmakta, çok eskilere dayanan din bir ananenin icabı yerine getirilmekte, faydalı bir adet yaşatılmakta, Allah yolunda kusursuz, önemli ve değerli bir mal feda edilmekte ve böylece insanlar Allah`ın emrine uyma ve cömert olma alışkanlığı kazanmaktadır.

Kurban kesmek sosyal ve ekonomik bakımdan da önemlidir. Hadise göre kur-ban kesenler eti üçe ayırarak bir bölümü-nü yer, bir bölümünü yedirir bir bölümü-nü fakir fukaraya dağıtır ve bir kısmını da kullanılmak üzere saklar.(Buhari-Müslim) Böylece her kesim kurbandan fayda görür. Kurbanı "etlik" ten ayıran en önemli hususta budur. Kesilen kurbanın eti dâhil her şeyi tamamıyla değerlendirilmeli, zayi ve israf edilmemeli kesilen kurbanların ziyanını ve israfını önleyen tedbirler alınmalıdır.

Kurban kesme olayının besiciliğe teşvik ettiği, işsizlere iş sahası açtığı, pazarlara hareket getirdiği, zenginlere kurban satan fakir ve orta halli kişiliğin durumlarının iyileştiği de bir gerçektir.

Tekbir getirerek kurban kesenler bu sünnetle Mekke`deki hacıların ulvi hissiyatına da iştirak etmiş olurlar. Aynı hayatın bir örneğini yaşarlar.

Önemli olan sadece kan akıtmak veya et yemek veya dini bir geleneği yerine getirmek şeklinde kurban kesmektir.

Kurban Bayramı:

Şarktan başlayarak Mağrib-i Aksa`ya kadar

Dayan bir koca dünyadaki üç yüz milyon

Sineden yükselecek İsm-i Hüda hürmetine,

İydin ey ümmet-i merhume mübarek olsun

Bugün afakı Füruzan edecek nuru mubin,

Parlasın haşre kadar, sönmesin! Âmin âmin!

(Mehmet Akif 1909)


Orjinal Köşe Yazısına Git
— KÖŞE YAZISI SONU —