Hurafe, sözlükte saçma,
uydurma, anlamsız, boş şey, gerçek olmayan söz, tutarsız düşünce, asılsız inanç
ve masal anlamlarına gelir. Terim olarak ise hurafe, hiçbir hakikate
dayanmayan, tamamen vehim ve hayalden ibaret olan asılsız, boş ve batıl inanlar
ve düşünceler ile bunlara bağlı olarak yapılan davranışları ifade eder. Hurafe
aynı zamanda bozulan dinlerden günümüze kadar gelen batıl inanç, garip hikâye
ve söylentilerdir. Mitoloji, efsane, esâtîr, küet gibi kelimelerin eş anlamlısı
olarak da kullanılmaktadır. Hurafe bidate benzemekte ise de ondan farklıdır.
Halk arasında yaygın olan ve
rağbet gören hurafelere şunlar misal gösterilebilir: dünyanın yapısı ve gök
cisimlerinin hareketleri ile ilğili hurafeler. Cenaze ve kabirlerle, türbe,
mezar, tekke v.b. gibi yerlere mum yakma, çaput (bez) bağlamak, sulara para
atma dilek tutma adetleri. İlkel insanlarda görülen ateş-su kültlerinin
devamıdır. Merak ve tecessüs duygularının tatmini ile ilgili hurafeler. Bazı
zaman dilimlerinin uğursuzluğuna ilişkin hurafeler. Aile hayatıyla ilgili
hurafeler.
Modern Hurafecilik: gelecekle
ilgili yalanlar düzülmesine ve insanların aldatılarak ümitlendirilmesine,
kırgınlık ve düşmanlıkların yetiştirilmesine ve bilgisiz müminlerin tevhid
inancından saptırılmasına sebep olan kâhin hezeyanları, falcılık ve benzeri
cahiliyet hurafeleridir. İslam dininin haram kıldığı bu gibi işlemler maalesef
devrimizde de revaç bulmaktadır. Bu gibi hurafeleri, yabancılardan aldıkları
örnekleri geliştirerek hazırladıkları fal köşeleri ile günlük gazeteler,
iletişim araçları ve bu konuda çıkarılmaya başlanan özel dergiler giderek
yaygınlaşmıştır.
İslam bu işleri hoş görmez.
Müslüman bu yalan ve yanlış işlere iltifat etmez, etmemelidir