Sevgili Okurlar, varlığımıza
hayat veren, milli birliğimize varlık kazandıran, geçmişimizin biricik sembolü
olan Bayrağımıza ülkemiz içinde zaman zaman saygısızlık gösteren, onu gönderden
indiren ya da yeri ve zamanında göndere taşımayan vatan hainlerine şahit
oluyoruz. Nitekim son nevruz
kutlamalarında da Diyarbakır"da milletimizin gözünün içine baka baka
inadına Türk Bayrağı yerine teröristler her tarafı PKK ve Apo posterleri ve
bayraklarıyla doldurdular. Aynı bayrak altında yaşayacağız diye bahsettikleri "
TÜRK BAYRAĞI" meydanlarda görülmedi.
Bin yıldan beri hiç
dinlenmeden, yorulmadan, üstüne kapanıp secde ettiğimiz, imanımızın şahidi,
vatanımızın bekçisi, hür ve bağımsızlığımızın sembolü, tarihimizin,
şerefimizin, maddi ve manevi hayatımızın garantisi Bayrağımıza kem gözle
bakanlar nankördürler, haindirler. Şu
çok iyi bilinmeelidir ki, Bayrağımız Anadoluda ebedi oluşumun, sonsuz yaşamın,
mutlak hayrın, mutlak güzelliğin ve barışın simgesi olmuştur. Bu milletin
ezilmemesi, kaybolmaması için, bütün geçmişi ve geleceği ile, tüm idealini ve
yaşam felsefesini tamsil eden milli semboldür Bayrağımız. Yurdumuzda,
vatanımızda, şöheretimizi, öz kimliğimiz, öz sıfatımızı, öz anamızı, öz varlığımızı
Bayrağımızda bulduk. Allah"a giden yolda her kudretin mayasını, vatan namına
ölmeyi, sevmeyi, sevilmeyi Bayrağımızla bulduk.
Millet iradesini var yapan,
millet varlığını yaratan Bayrağımız yalnız bir grubun, bir zümrenin değil, bir
ulusun kalbi olmuştur. Kalb öldüğü zaman millet te yok olur. Onun içindir ki
Bayrağımız milletimiz için sonsuz hayat kaynağı olmuştur. Milletimizi yaşatan
bir diğer değer vardır ki o da "ezan" dır. Vatan hainleri şunu çok iyi
bilsinler ki, bayrak ve ezan bu coğrafyada milletimizin ebedi bekçisi olmuştur
ve sonsuza dek olmaya devam edecektir.
Ülkelerin bayrağını, dilini ve
dinini ortadan kaldırmaya çalışarak her şeyi tek tipe indiren Sovyet
diktatörleri uyguladıkları zorbalıkla yetmiş yıl bayraksız, ezansız
bıraktıkları ülkelerden biri olan kardeş Azerbaycan"da kaldığım 1992/ 1994
yıllarında bayrağa hasret kalan yüzlerce insanla karşılaştım. Bir keresinde bir
Azeri"ye hiç ezan duydun mu diye sorduğumda: " Kemal Muallim," dedi. "Hiç bayraksız ezan olar mı? Bayraksız kıble
olar mı?Bayraksız namus olar mı? Bayraksız millet olar mı? Bayraklı geçen bir
ömrü, bayraksız geçen on ömre, yüz ömre, bin ömre değişmem. Bayraklı geçen gün
var, bin aya değer. İnsanı düşüncesiz ve
iradesiz kılan, sevgililerden koparan, şu kızıl vahşet sisteminin zulmünde can
vererek şu kabirde yatan yoldaşlarımız, kandaşlarımız, dindaşlarımız bayraklarını
görmeden can verdiler" dedi ve ilave etti: " Bayraksız milletler, kıyametlerini
gözleriyle görürler. Sen kendin değilsin; bayrak, vatan, senin değilse."